Złożoność zespołu jelita drażliwego i jego od dawna tajemnicze przyczyny doprowadziły do powstania różnego rodzaju mitów na ten temat, które podsycają jeszcze większą niepewność i frustrację wśród osób cierpiących.

Dlatego też nasz zespół redakcyjny poddaje najbardziej powszechne mity weryfikacji.

Chociaż objawy biegunki, bólu brzucha, wzdęć i zaparć są zawsze wymieniane w związku z zespołem jelita drażliwego, nie oznacza to, że każda dotknięta nim osoba cierpi na te same objawy. Nasilenie, częstotliwość, kombinacja i intensywność poszczególnych objawów jelita drażliwego (biegunka, ból brzucha, wzdęcia i zaparcia) mogą się znacznie różnić w zależności od pacjenta.

Prawdą jest jednak, że eksperci uważają obecnie, że wszystkie te typy mają wspólną przyczynę - ale o tym później.

Jak już wyjaśniono, rodzaj, częstotliwość i intensywność zespołu jelita drażliwego różnią się znacznie w zależności od osoby. Nie ulega jednak wątpliwości, że nawracające dolegliwości jelitowe mogą pogorszyć jakość życia osób nimi dotkniętych. Dzieje się tak dlatego, że osoby, które wielokrotnie muszą radzić sobie z biegunką, bólem brzucha, wzdęciami i/lub zaparciami, zwłaszcza jeśli pojawiają się one niespodziewanie, są często poważnie ograniczone w swoim codziennym życiu.

Wielu cierpiących wycofuje się z życia, ponieważ czują się niekomfortowo ze swoimi problemami i nie chcą, aby inni o nich wiedzieli. Czują się bezpiecznie tylko wtedy, gdy w pobliżu znajduje się toaleta.

Mit ten wynika przede wszystkim z faktu, że przyczyna zespołu jelita drażliwego przez długi czas była nieznana - a lekarze po prostu nie byli w stanie znaleźć przyczyny nawracających objawów. Powstał obraz "wyimaginowanego pacjenta". Dziś wiemy, że osoby cierpiące na zespół jelita drażliwego częściej niż przeciętnie zmagają się również ze stresem i napięciem emocjonalnym, co z kolei może mieć wpływ na pracę jelit.

Niemniej jednak, nie wszystkie osoby cierpiące na zespół jelita drażliwego zgłaszają problemy psychologiczne. Z drugiej strony, nie należy zapominać, że zespół jelita drażliwego, ze wszystkimi towarzyszącymi mu objawami, często powoduje izolację społeczną, stres i tym podobne. W związku z tym, te ostatnie powinny być postrzegane jako konsekwencja zespołu jelita drażliwego, a nie jego przyczyna.

Z biegiem lat naukowcy odkryli, że tradycyjna zachodnia dieta sprzyja rozwojowi "nieszczelnych jelit". Wyjaśniałoby to również, dlaczego coraz więcej osób zmaga się z nawracającymi dolegliwościami jelitowymi, takimi jak biegunka, bóle brzucha i wzdęcia.

Tak zwana dieta FODMAP również opiera się na tym podejściu, w którym żywność zawierająca substancje FODMAP (szybko fermentujące węglowodany i alkohole cukrowe) jest całkowicie usuwana z diety na pewien czas, a następnie powoli wprowadzana ponownie w małych ilościach. Niemniej jednak nie można stwierdzić, że sama zdrowa dieta jest wystarczająca, aby zapobiec lub wyleczyć nieszczelne jelita.

Innym powszechnym założeniem jest to, że zespół jelita drażliwego jest spowodowany nietolerancją pokarmową lub alergią, ale jest to całkowicie fałszywe:

Chociaż objawy różnych alergii lub nietolerancji pokarmowych mogą być podobne do objawów zespołu jelita drażliwego, przyczyna jest inna. Podczas gdy alergie są nadmierną reakcją układu odpornościowego, zespół jelita drażliwego jest spowodowany zaburzeniem czynności jelit.

Szukając pomocy, osoby cierpiące na zespół jelita drażliwego natrafiają nie tylko na wiele z tych błędnych przekonań, ale także na niezliczone preparaty przemysłu farmaceutycznego, których agresywnej reklamy w Internecie trudno uniknąć. Ale co tak naprawdę się za nimi kryje?

Nasz zespół redakcyjny dogłębnie przyjrzał się najpopularniejszym produktom i poddał je testom. Kto jest prawdziwym zwycięzcą testu? Aby odpowiedzieć na to pytanie, współpracowaliśmy z ekspertami w celu zidentyfikowania czterech najważniejszych cech jakościowych i zmierzyliśmy pod ich kątem najbardziej znane preparaty na jelito drażliwe.

Zespół jelita drażliwego jest złożoną i przewlekłą chorobą jelit, która może poważnie obniżyć jakość życia osób nią dotkniętych. Skuteczność produktów reklamowanych w celu złagodzenia objawów jelita drażliwego powinna być zatem udowodniona naukowo.

Badania naukowe pozwalają obiektywnie ocenić skuteczność produktu i ustalić, czy rzeczywiście może on zaoferować obiecane korzyści. Dlatego dobry produkt powinien zdecydowanie opierać się na wynikach badań naukowych.

Zespół jelita drażliwego to wieloaspektowe schorzenie z różnymi objawami, w tym biegunką, bólem brzucha, wzdęciami i zaparciami.

Ponadto objawy występują z różną intensywnością i w różnych kombinacjach. Dlatego nie ma dwóch takich samych przypadków. To, co działa u jednego pacjenta, może nie działać u innego. Produkt na jelito drażliwe, który zapewnia pomoc w zwalczaniu szerokiego zakresu objawów, oferuje z tego powodu znacznie większą elastyczność.

Z drugiej strony, produkty, które koncentrują się wyłącznie na poszczególnych objawach, są bezużyteczne dla większości osób cierpiących lub po prostu nie zajmują się problemem holistycznie, a zatem nie mogą mieć trwałego pozytywnego wpływu na ogólną jakość życia. Ten sam problem pojawia się w przypadku produktów, które obiecują, że są w stanie złagodzić wszystkie objawy jelita drażliwego, ale których składniki nie są w stanie spełnić tej obietnicy.

Nasz test opiera się na wytycznych stworzonych przez ekspertów²: Wytyczne te zawierają zalecenia dotyczące leczenia zespołu jelita drażliwego na podstawie badań naukowych, a także wyjaśniają, które składniki były w stanie dostarczyć dowodów na poszczególne konkretne dolegliwości w kontekście zespołu jelita drażliwego.

Życie osób cierpiących na zespół jelita drażliwego jest często zdominowane przez dolegliwości jelitowe. Przyjmowanie preparatu zwalczającego objawy nie powinno być zatem postrzegane jako dodatkowe obciążenie. Prostota przyjmowania jest zatem ważna także z dość banalnych powodów: prosty schemat przyjmowania zwiększa prawdopodobieństwo, że osoby dotknięte chorobą będą przyjmować lub spożywać produkt prawidłowo i właściwie go stosować.

Łatwe przyjmowanie ułatwia pacjentom przyjmowanie produktu przez dłuższy czas, co jest zwykle konieczne do osiągnięcia trwałych rezultatów. Łatwiejsze połykanie dzięki małym kapsułkom, prosta integracja z codziennym życiem i uniezależnienie się od pomocy mogą odgrywać pozytywną rolę.

Wielu konsumentów nie zdaje sobie nawet sprawy z różnicy między typami produktów, ponieważ nie odgrywa ona dla nich roli w życiu codziennym. Jednak po bliższym przyjrzeniu się, rodzaj produktu może być oznaką jakości.

Suplementy diety, na przykład, mają na celu, jak sama nazwa wskazuje, uzupełnienie diety. Podlegają one mniej rygorystycznym wymogom regulacyjnym i generalnie nie wymagają szeroko zakrojonych badań klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.

Sytuacja wygląda zupełnie inaczej w przypadku wyrobów medycznych. Są one przeznaczone do określonych celów medycznych i podlegają surowym wymogom regulacyjnym organów ds. zdrowia. Produkty te muszą wyraźnie spełniać zamierzony cel medyczny w oparciu o dowody naukowe.

Podsumowując, wyrób medyczny, w przeciwieństwie do suplementu diety, jest zatem poparty wyższym poziomem dowodów naukowych.